اجازه

از وقتی اوضاع و احوال ایران آشفته شد من هم دست و دلم به نوشتن نرفت من بلد نیستم سیاسی بنویسم  و هر وقت هم میخوام از زندگی معمولی بنویسم فکر میکنم شاید باعث آزرده خاطر شدن دوستام بشم مخصوصا اونهایی که توی ایران هستند شاید فکر کنند ما اینجا هزارتا مشکل داریم و خانم.......

اما چند روز پیش به این نتیجه رسیدم که نمی شه که در وبلاگ رو برای مدتها ببندم! اگر من بلد نباشم تحلیل سیاسی کنم پس باید همش تحلیل و خبر کپی کنم که خوب شما میتونید خودتون برید و از منبعش بخونید زندگی من مثل زندگی خیلی از شماها این روزها عادی و جاری است اما پر شده از خبر و تحلیل و امید و نا امیدی پس نوشتن از روزمرگی به معنای بی خبری من نیست فقط نشانی از طرز فکر من است که زندگی با همه بالابلندیهاش جاری است و باید بتونیم در همه شرایط ازش لذت ببریم.

با اجازه همتون من از امروز نوشتن رو به شیوه قدیم ادامه میدم شاید نوشتن از امید و زندگی روزمره خستگی روزانه رو از تن بعضی هاتون بیرون کنه.

|+| نوشته شده توسط سرزمین کانگروها در جمعه 9 مرداد1388 ساعت 13:37 |